میزبان شبکه

میزبان شبکه

میزبان (به انگلیسی: Host)، (همچنین میزبان شبکه یا میزبان اینترنت)، در شبکه‌های رایانه‌ای، رایانه‌ای است که به اینترنت -یا به طور کلی‌تر- به هر شبکهٔ داده‌ای، متصل است. یک میزبان شبکه می‌تواند اطلاعات و نیز نرم‌افزار کارخواه (client) و/یا کارساز (server) را میزبانی کند.

هر میزبان اینترنتی یک نشانی آی‌پی یکتا دارد که بخش نشانی میزبان را نیز شامل می‌شود. نشانی میزبان، یا به طور دستی توسط مدیر رایانه وارد می‌شود و یا به طور خودکار در آغاز بوسیلهٔ پروتکل پیکربندی پویای میزبان (DHCP) اختصاص می‌یابد.

هر میزبانی، یک گرهٔ شبکهٔ فیزیکی (دستگاه شبکه) است، ولی هر گرهٔ شبکهٔ فیزیکی، یک میزبان نیست. به گره‌های شبکه مانند مودم‌ها و سوئیچ‌های شبکه نشانی‌های میزبان اختصاص نمی‌یابد، و به عنوان میزبان در نظر گرفته نمی‌شوند. به دستگاه‌هایی چون چاپگرهای شبکه و مسیریاب‌های سخت‌افزاری، نشانی آی‌پی میزبان اختصاص می‌یابد، اما چون آن‌ها رایانه‌های همه‌منظوره نیستند، به طور عمومی گاهی به عنوان میزبان درنظر گرفته نمی‌شوند.

خرید هاست

سرور مجازی

ثبت‌نام دامنه اینترنتی

ثبت‌نام دامنه اینترنتی

ثبت‌ دامنه اینترنتی (به انگلیسی:Domain Name Registry)، عملیاتی است که به درخواست کاربر و توسط خدمات‌دهنده ثبت دامنه انجام می‌شود. معمولا ثبت دامنه‌ها به صورت برخط انجام می‌گیرد. بسته به این که دامنه، از نوع سطح‌بالای عمومی یا سطح‌بالای کد کشوری یا سطح‌دوم باشد، وبگاه و نهاد خاصی با شرایط خاصی به ثبت آن می‌پردازد.

ثبت دامنه‌های سطح‌بالای کد کشوری، معمولا به دست نهادهای اینترنتی دولتی انجام می‌گیرند. برای مثال دامنه سطح‌بالای کد کشوری ایران، ‎.ir و مراتب دوم آن، در وبگاه مرکز ثبت دامنه‌های مرتبه‌اول کشوری نقطه-آی‌آر (‎.ir) و نقطه-ایران (. ایران) (ایرنیک) و به دست پژوهشگاه دانش‌های بنیادی انجام می‌گیرد. دامنه‌های سطح‌دوم کد کشوری، بسته به عنوان‌شان، نیازمند مدارکی برای ثبت هستند. مانند دامنه ‎.co.ir که تنها برای شرکت‌های ایرانی و با احزار هویت فرد نماینده شرکت و مدارک شرکت صورت می‌پذیرد.

دامنه‌های سطح‌بالای عمومی، مانند ‎.com و ‎.org و … معمولا به دست شرکت خاصی ثبت می‌شوند. برای مثال، ثبت دامنه ‎.org به دست شرکت اینترنتی ثبت منافع عمومی (Public Interest Registry) انجام می‌گیرد.

کاربرد حوزه‌ها

برای تحلیل یک نام حوزه، سطوح از سمت راست به چپ تفکیک می‌شوند و در یک روند سلسله مراتبی، سرویس دهندهٔ متناظر با آن سطح پیدا می‌شود.

نام‌های حوزه به هفت منطقهٔ عمومی و حدود صد و اندی منطقهٔ کشوری تقسیم بندی شده‌است. حوزه بدین معناست که شما با یک نگاه ساده به انتهای نشانی نمادین، می‌توانید ماهیت آن نام و سرویس دهندهٔ متناظر با آن را حدس بزنید. یعنی اگر انتهای نام‌های حوزه متفاوت باشد منطقهٔ جستجو برای یافتن نشانی آی‌پی معادل نیز متفاوت خواهد بود.

هفت حوزه عمومی که همه آنها سه حرفی هستند عبارتند از :

  • com. صاحب این نام جزو موسسات اقتصادی و تجاری به شمار می‌آید.
  • edu. صاحب این نام جزو موسسات علمی یا دانشگاهی به شمار می‌آید.
  • gov. این مجموعه از نام‌ها برای آژانس‌های دولتی آمریکا اختصاص داده شده‌است.
  • int. صاحب این نام یکی از سازمان‌های بین‌المللی (مثل یونسکو، فائو، …) است.
  • mil. صاحب این نام یکی از سازمان‌های نظامی دنیا به شمار می‌آید.
  • net. صاحب این نام جزو یکی از «ارائه دهندگان خدمات شبکه» به شمار می‌رود.
  • org. صاحب این نام جزو یکی از سازمان‌های غیر انتفاعی محسوب می‌شوند.

نام‌های حوزهٔ بسیار زیادی در اینترنت تعریف شده‌اند که هیچیک از حوزه‌های سه حرفی هفتگانه را در انتهای آنها نمی‌بینید. معمولاً در انتهای این نشانی‌ها یک رشتهٔ دو حرفی مخفف نام کشوری است که آن نشانی و ماشین صاحب آن، در آن کشور واقع است.

ساختار سلسله مراتبی DNS

هر حوزه می‌تواند به زیر حوزه‌های کوچکتری تقسیم شود، که به آن دامنه سطح دوم نیز گفته می شود.

به عنوان مثال، نام های مربوط به حوزه ایران، که با مخفف ir. مشخص می شود، به ۷ زیرحوزه، به شرح زیر تقسیم می شود :

  • ac.ir. : فقط برای دانشگاه‌ها یا موسسه های آموزشی
  • co.ir. : فقط برای شرکت های سهامی خاص، سهامی عام، مسوولیت محدود و تضامنی
  • gov.ir. : فقط برای موسسه ها یا سازمان‌های دولتی
  • id.ir. : فقط برای افراد دارای ملیت ایرانی
  • net.ir. : فقط برای سرویس دهندگان رسمی اینترنت
  • org.ir. : فقط برای موسسه ها و سازمان های خصوصی
  • sch.ir. : فقط برای مدارس

بعنوان مثال: http://eng.ut.ac.ir

  • کشور : ایران
  • هویت : دانشگاه
  • نام دانشگاه : ut مخففی برای نام دانشگاه تهران
  • نام دانشکده : eng مخففی برای بخش فنی مهندسی

حوزه‌ها با دامنه‌ها یکسان نبوده و یک حوزه می‌تواند شامل مقادیری در رابطه با چندین دامنه باشد.

برفرض، دامنه www.google.com دارای زیردامنه ای به نام news است (news.google.com)،

درصورتیکه زیردامنه mail آن (mail.google.com) از دامنه اختصاصی www.gmail.com نیز قابل دسترسی می باشد.

خرید دامنه